Hakkımda

İki insan gibiydik

 

Sabah ofise gelirken binanın önünde bir kedi fark ettim. Rengi siyahtı, yer yer beyazları vardı. Yavaş yavaş yürüyordu. Adımlarımı fark etmiş olmalı ki, başını çevirdi, baktı. Gözleriyle beni takibe aldı. Ben de ona bakınca gülümsedi, patileriyle sevgi gösterisinde bulundu. Hafifçe zıpladı, ayakları üzerine dikilmeye çalıştı. Elimde ufak bir simit parçası vardı. Ona doğru uzattım. Simidi görmezden gelip kuyruğunu ellerime değdirmeye çalıştı. Ağzı ile parmaklarıma dokundu. Koluma tırmanır gibi yaptı. Bir sürü şey yaptı. Mırıl mırıl konuştu. On dakikadan fazla onunla oynaştık kapının önünde. İki insan gibiydik.

 

(14 Ocak 2013)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir